برای رسیدن به چند روز آینده وقت تلف می کنم...

پ.ن: ولادتی متفاوت در راه است، برای خودم.

من مانده ام ز پا

ولی آن دورها هنوز

نوری ست

شعله ای ست

خورشید روشنی ست

که می خواندم مدام

اینجا درون سینه من زخم کهن ای ست

که می کاهدم مدام

"حمید مصدق"

پ.ن: پاداش سکوتم، گرانبها تر از هر  آن چیزی است که فکر می کردم.

چه می کنید؟

پ.ن۱: زیاد سوال می پرسم.

پ.ن۲: عصر روز گرم، زیر باد کولر، گوش دادن به موسیقی...

این تمام لذت این روزهاست، ساده و خنک.

پ.ن۳: شک می کنم به آدمک، به خبرای قاصدک شک می کنم.

پ.ن: عکس های خوبی داشتم. کمی مراعات حال شما را کردم.