ثانیه ای بیش نمانده تا خنده تو.

چه انتظار تمیزی!

چشمانت را ببند تا

دلم گرم شود.

شکر پر اشکم نثارت باد.

خانه ات آباد ای ویرانی سبز عزیز من،

 ای زبرجد گون نگین خاتمت بازیچه هر باد

تا کجا بردی مرا دیشب،

با تو تا دیشب کجا رفتم.

(مهدی اخوان ثالث)

من درختان را هم دوست دارم...

درست به چشمهایم.

می دانم که تازه از زیر چتر برگشته ای

می دانم که وقت نمی کنی دلت برایم تنگ شود

ولی من از دلتنگی تمام وقت ها برگشته ام.

...

می خواهم چشمهایمان را به قضاوت جاده بگذارم

و شهر شما را به قضاوت آسمان

حرفی اگر بود

تو از تمام وقت های با خودت

چیزی بگو.

ابتدا سکوت است.

برگرفته از قطعه «دارم به شهر شما دست می کشم» نوشته هیوا مسیـح ـ

 کتاب « من پسر تمام مادران زمینم»