شاید آن تحول مرگ باشد.

"متاسفم، ما شکست خوردگان امیدیم!"

هنوز درگیر همین یک جمله ام، به زور که نمی توان قبول کرد.

تو که نباشی،

خیس نمی شوم.

تازه، کسی چه می داند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد؟

خوشبختی انسانها،چیزی نیست که امروز آن را بسازیم و مطمئن باشیم که تا فردا هم طول می کشد. یک روز می بینیم که آنچه ما وصل کرده ایم، فصل شده و همه می گویند تقصیر ما بوده.

دخمه -  ژوزه ساراماگو

زمانی که موسیقی ملل را گوش می دادم و صدای تمپوی نوازنده هندی به اوج می رسید دلم شور می زد. نگران می شدم.

یاد "یاد" می افتادم تا آرامش را پیدا کنم.

حالا به یاد "یاد" که می افتم، نگران می شوم.

در همان ترافیک و شلوغی خیابان، موسیقی ملل گوش می کنم و صدای تمپوی نوازنده هندی را.

آرام می شوم. بی خیال می شوم.

چه روزگار عجیبی!

 اوج مي‌گيرد

در آسمان شب هاي بي ستاره ات،

ردي از نور سفيد را مي بيني به خيال اينكه ستاره اي مرد.

خيال من اوج مي‌گيرد،همچنان.

توان تماشا ندارند.

حتا اگر تو در وسعت دیدشان نشسته باشی.