حساب کن بعد از تماشای نمایش، در ساعات بعد از نیمه شبی بارانی، در خیابانی خلوت که همه چراغ قرمزهایش برایت چشمک می زنند با سرعتی که همیشه دوست داشتی در خیابان های شهر برانی، برانی و جمله ای از متن در ذهنت جولان دهد:
"متاسفم، ما شکست خوردگان امیدیم!"
هنوز درگیر همین یک جمله ام، به زور که نمی توان قبول کرد.
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 10:42 توسط رضا ظریفی
|
