من مانده ام ز پا

ولی آن دورها هنوز

نوری ست

شعله ای ست

خورشید روشنی ست

که می خواندم مدام

اینجا درون سینه من زخم کهن ای ست

که می کاهدم مدام

"حمید مصدق"

پ.ن: پاداش سکوتم، گرانبها تر از هر  آن چیزی است که فکر می کردم.