دست نویس

دهر

dordunak — Sat, 05 Jul 2008 11:30:09 GMT

شما می گویید سکانس یا پرده، فرقی نمی کند:

حوصله کسی را ندارم، از حضور تکراری خودم خسته شده ام، نگران همه چیز و همه کس می شوم (البت به من ربطی ندارد) کار نمی کنم. بد اخلاقم...

حالم را می پرسید؛ تو خوبی؟

من از خودم می پرسم؛ من خوبم؟

دوباره همان که شما می گویید؛ سکانس یا پرده دوم:

بهتر شده ام، خیلی به زندگی و بلایای طبیعی و غیر طبیعی اش فکر نمی کنم. دوست دارم که بخندم؛ با دلیل و بی دلیل. محکم به کار چسبیده ام. خوش اخلاقم...

حالم را می پرسید؛ تو خوبی؟

من هم همین را از خودم می پرسم و یک سئوال اضافه تراز شما؛

شما خوبید؟

پ.ن: لطفا حرف تعادل و انواع بیماری های روانی را وسط نکشید. با تشکر!

شهر الله

dordunak — Thu, 03 Jul 2008 20:37:18 GMT

"اللهم بارک لنا فی رجب و شعبان..."

ماه مبارک رجب هم آغاز شد.

پ.ن:هر چه خواستم بنویسم رنگ و بوی نصیحت گرفت. خودتان بهتر می دانید که چه باید بکنید.

پ.ن۲: این خبر را به حساب این پست نگذارید اما جالب است. مبارکتان باشد!

تذکره

dordunak — Mon, 30 Jun 2008 19:30:18 GMT

رفتار من عادی است

اما نمی دانم چرا

این روزها

از دوستان و آشنایان

هر کس مرا می بیند

از دور می گوید:

این روزها انگار

حال و هوای دیگری داری!

اما

من مثل هر روزم

با آن نشانی های ساده

و با همان امضا، همان نام

و با همان رفتار معمولی

مثل همیشه ساکت و آرام

این روزهاتنها

حس می کنم گاهی کمی گنگم

گاهی کمی گیجم

حس می کنم...

پ.ن: خدا مرحوم "امین پور" را بیامرزد. همدم خوبی است برای این روزهای بی هوایی.

پ.ن: نوشتن هم ساکت شده. دوست ندارد بخوانیدش.

پ.ن: این خبر و این خبر را بخوانید. اگر هم خواستید مقایسه کنید اوضاع را.

پ.ن: میثم گفت: امروز (چهارشنبه- ۱۲ تیر) آخرین قسمت برنامه جوانی آزاد را گوش کنید. این برنامه هم به تاریخ پیوست.

قصه سازان

dordunak — Tue, 24 Jun 2008 14:09:18 GMT

سردر گمی روزها

مرگ شب را فریاد می زد

به امید پوچ طلوع ...

پ.ن: نداریم!

لعنت مهتاب

dordunak — Tue, 17 Jun 2008 21:20:40 GMT

...

و ما چیزی نمی گفتیم.

و ما تا مدتی چیزی نمی گفتیم.

پس از آن نیز تنها در نگه مان بود اگر گاهی

گروهی شک و پرسش ایستاده بود.

و دیگر سیل و خیل خستگی بود و فراموشی.

و حتی در نگه مان نیز خاموشی.

و تخته سنگ آن سو اوفتاده بود.

مهدی اخوان ثالث

پ.ن: واقعا چرا مجبورم گاهی اوقات یک حرف را چند بار تکرار کنم در صورتی که اصلا نامفهوم سخن نمی گویم.

من نیستم.

لقب آینه

dordunak — Wed, 11 Jun 2008 21:48:18 GMT

مثل دویدن دو نقطه در پی هم،

مثل دویدن دو نقطه بر حول دریا و دایره،

هولم نکن ای همین هوای بی کسی در میان جمع!

رسم ازل از آواز حضرت من به روءیت رسیده است.

وقتی میان پسین و هوای بارانی فرقی نمی نهی

من از ارتباط علف با خواب آب چه بگویم؟

نمی شناسی، نه مرا، نه روءیا را

اما من اگر بمیرم حتی

مضمون محرمانه آن را به گور خواهم برد،

و از این سپس نیز با هیچ کسی

از ابهام آینه در انعکاس خاموشی سخن نخواهم گفت

من راوی حروف ساده از معابر بارانم

از من سئوال بی جا چه می کنید؟

...

سید علی صالحی

پ.ن: امروز دخترکی به فریاد مامور ارشاد سیاه پوش توجه نکرد، سوار تاکسی شد و رفت. دلم خنک شد.

کوتاه

dordunak — Sun, 08 Jun 2008 20:40:18 GMT

تازگی ها خیلی از حضورش در کنارم خسته می شوم،

به دنبال راه فرار می گردم اما،

باز هم "صبر" همراه من است.

پ.ن: پست قبل نکات جالبی در بر داشت. از همه آنهایی که آن را خواندند و نظرشان را ارائه کردند، سپاسگذارم.

جبت و طاغوت

dordunak — Mon, 02 Jun 2008 19:43:18 GMT

ابان از قول سلیم بن قیس متوفا به سال۹۰ هجری قمری می نویسد:

بعدها علی(ع) را ملاقات کردم و درباره کاری که عمر کرده بود، پرسیدم.

فرمود: آیا می دانی چرا او از باج گرفتن از قنفذ خودداری کرد و چیزی از وی غرامت نگرفت؟

گفتم:نه.

آن حضرت فرمود: برای آنکه قنفذ همان کسی بود که فاطمه(س) را ـ هنگامی که برای فاصله شدن میان من و آنها آمده بود ـ با تازیانه زد و فاطمه(س) در حالی از دنیا رفت که اثر آن تازیانه مانند بازو بند در بازویش وجود داشت.

منبع: اسرار آل محمد(ص) نوشته سلیم بن قیس

اللهم العن الجبت و الطاغوت

مجاب

dordunak — Fri, 30 May 2008 20:08:18 GMT

شانه ات مجابم می کند،

در بستری که عشق تشنگی است.

زلال شانه هایت همچونانم عطش می دهد،

در بستری که عشق مجابش کرده است.

احمد شاملو

پ.ن: باز هم فرصت بودن در کنار یکی دیگر ازدوستانم به شماره افتاده است. خرداد را دوست ندارم!

پ.ن۲: این پست و آن دوست هیچ ربطی به هم ندارند.

پ.ن۳: باورتان می شود که این وقت شب در یک کوچه ۸ متری صدای بوق همراهان کاروان عروس همسایه ها را به یاد روزگار جنگ انداخته؟

شما

dordunak — Mon, 26 May 2008 20:55:18 GMT

این حس ترس را داشتن چیز خوبی است انگاری.
اصولا اگر نداشته باشیم اش به نظر من یک جای کارمان می لنگد.
ما آدم های مثلا قوی که گاهی اوقات هم ادعایمان زمین و زمان را چیز می کند باید بعضی وقت ها بترسیم.
یا کم یا زیاد.
ترس چیز خوبی است.
ترس از بیکاری, ترس از آینده, ترس از دوست داشتن و عاشق شدن, ترس از همه آنهایی که می شناسیمشان و ...
کاش گاهی اوقات از همدیگر بترسیم و این حق را برای خودمان و دیگران قایل باشیم.